12 mei, 2021

In de zomer van 2019 merkte Niels dat hij na vijf minuten sporten al buiten adem was. Iets wat hij niet eerder had gehad. “Ik ben meteen naar de huisarts gegaan. Die dacht aan een longontsteking en verwees me door. In het ziekenhuis bleek dat er vier liter vocht achter zijn longen zat. Dit hebben ze eruit gehaald met een drain. Toen zagen ze dat ik longkanker had met de ALK-mutatie.

Niels startte met een doelgerichte behandeling bij het Erasmus MC die verdere groei moet remmen. De behandeling slaat tot grote opluchting van Niels en zijn ouders aan en Niels pakt zijn leven weer op. “Ik had net mijn VWO-diploma gehaald toen ik de diagnose kreeg en zou na de zomer gaan studeren aan de Universiteit Twente en daar op kamers gaan. Omdat de behandeling goed aansloeg, ben ik gewoon doorgegaan met die plannen.”

“Ik zag niemand meer”

Tot maart 2020 toen corona uitbrak en alles stil kwam te liggen. De wereld stopte en alles wat Niels afleidde van zijn ziekzijn viel opeens weg. “Ik kon niet meer naar de universiteit, ging weer bij mijn ouders wonen en zag niemand meer. Dat durfde ik ook niet uit angst om corona te krijgen. Dat slaat immers op je longen en die van mij waren al ziek. Opeens zat ik hele dagen op mijn kamer, zonder afleiding en werd ik de hele dag geconfronteerd met het feit dat ik ziek was.”

Isolement

Toen er versoepelingen waren was Niels blij dat hij terug kon naar zijn kamer en naar school. Maar het duurde niet lang of dat werd weer teruggedraaid. “Toen ik wéér in dat isolement belandde ging het mentaal steeds slechter met mij. Ik ging veel nadenken over mijn ziekte. Ook dingen waar ik nooit over had nagedacht. Zoals de dood. Die kwam opeens heel dichtbij.” De studentpsycholoog van de universiteit raadt Niels aan naar het Helen Dowling Instituut te gaan voor begeleiding.

Toekomstplannen

“De therapie bij het HDI heeft me enorm geholpen om stappen in de goede richting te zetten. Zo ben ik structuur aan gaan brengen in mijn dag. Bijvoorbeeld elke dag een wandeling op een vast moment plannen en andere activiteiten die me goed doen.” Maar het meest hielp het Niels om te praten over wat hem was overkomen. “Je omgeving begrijpt niet wat je doormaakt. Hoe heftig kanker is en dan komt corona er nog eens bij. Ik neem het mensen ook niet kwalijk. Ik zou het zelf ook niet begrijpen waarschijnlijk. Door erover te praten met mijn psycholoog van het HDI gingen mijn gedachten weg. Ik kreeg weer een goed gevoel over de dag en kan stapje voor stapje naar de toekomst kijken en zelfs toekomstplannen maken.”

Wit lintje

Om te zorgen voor meer bekendheid voor longkanker en in het bijzonder voor jongeren die worden getroffen door longkanker gaat Niels op 21 mei fietsen langs ziekenhuizen van Goes tot Maastricht om een wit lintje van hout te bezorgen. Zijn actie volgen en steunen kan hier:

Facebook: https://www.facebook.com/WhiteRibbonProjectNL

Instagram: https://www.instagram.com/thewhiteribbontournl/

En hier is de pagina om Niels te steunen