“Ja, ik ben ook wel eens moe …”

Een opmerking die me vroeger pijn deed. Sinds ik online therapie bij het HDI gevolgd heb niet meer! In oktober 2014 kreeg ik de diagnose lymfklierkanker. Na de nodige onderzoeken, acht chemokuren en immuuntherapie werd ik genezen verklaard en ging ik mijn leven weer oppakken. Rustig weer aan het werk, sporten en deelnemen aan het sociale leven. Tot in 2016 de eerste terugslag kwam.

Wat was ik moe. Ik zat een tijd in de ziektewet en volgde een groepstherapie onder begeleiding van een GZ-psycholoog in de huisartsenpraktijk. Mijn arboarts gaf me het ongepaste advies om een hardloopschema uit te printen en te gaan hardlopen. Als ik goed mijn best zou doen met trainen, kon ik misschien wel een marathon gaan lopen … Ik hou niet eens van hardlopen! Maar ik bleef moe. Uiteindelijk ging ik weer werken, tot de volgende terugval. Die keer nog heftiger dan eerst.

Te moe om te slapen

Ik was helemaal lamgeslagen, overprikkeld, afgestompt. Ik had hoofdpijn, kon niets meer onthouden en had nergens interesse in. Ik was zelfs te moe om te slapen. Mijn symptomen leken op dementie, maar gelukkig was het dat niet. De arts constateerde chronische vermoeidheid en daardoor een verminderde belastbaarheid, te wijten aan de behandeling tegen de kanker. Eindelijk een diagnose, eindelijk begrip.

Goedbedoelde adviezen

De vermoeidheid heeft een grote impact op mijn leven. Waar ik zelf veel moeite mee heb gehad zijn de opmerkingen van mensen. Kreten als “ja, ik ben ook wel eens moe”, “je moet gewoon wat beter je best doen” of “je ziet er toch goed uit”. Ook goed bedoelde adviezen over wat ik wel of niet moest doen konden me van streek maken.

Impact

Drie keer per week sporten vóór de ziekte is nu een stukje wandelen en een uurtje yoga. Na drie uur werken kom ik nu uitgeput thuis, waarna ik naar de bank strompel om even te kunnen liggen. Feestjes tot in de late uurtjes zijn aan mij niet meer besteed, in vrijwilligerswerk ben ik selectief. Iedere dag ben ik moe, de ene dag wat erger dan de andere, maar eigenlijk is de vermoeidheid er altijd.

Online therapie HDI

Sinds ik de online therapie Minder Moe bij Kanker heb gedaan ben ik minder moe in mijn hoofd. Ik heb geleerd om mijn grenzen aan te geven, hoewel valkuilen altijd op de loer liggen. Ook heeft de therapie me geleerd om mijn vermoeidheid niet meer te hoeven verantwoorden en de dingen meer te accepteren zoals ze zijn. Dus ook niet vechten tegen de vermoeidheid, tegen de opmerkingen, want ook dat kost ontzettend veel energie.

Energie bewust besteden

De energie die ik heb bewaar ik liever voor andere belangrijker en leukere dingen.  Mijn gezin, de 2x drie uurtjes die ik werk, creatief bezig zijn, mindfulness toepassen, daar put ik mijn energie uit.  Een vermoeide dag laat ik voor wat het is, een ‘goede’ dag koester ik. Daardoor sta ik nu evenwichtiger en meer ontspannen in het leven met dank aan de therapie van het HDI.